edit @ 2006/12/12 23:46:46

นักศึกษา MBA ธรรมศาสตร์สองคนไปงานปาร์ตี้บ้านเพื่อนมา แล้วเมาจนถึงสว่าง สร่างเมาก็นึกขึ้นได้ว่าตอนเช้ามีสอบวิชา Micro ทั้งคู่ก็เลยเข้าไปโกหกอาจารย์ภราดรว่าเมื่อคืนรถยางแตก เลยต้องเสียเวลาและไม่ได้อ่านหนังสือทั้งคืน จึงขอเวลาอ่านหนังสือเพิ่มอีก 1 คืน อาจารย์ใจดีเหลือเกิน ตอบตกลงให้สิทธิพิเศษทั้งคู่ไปอ่านหนังสือมาแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาสอบ รุ่งขึ้นทั้งคู่ถูกจับแยกให้สอบคนละห้องเพราะอาจารย์กลัวว่ามันจะแอบลอกกัน

เมื่อทั้งคู่อ่านข้อสอบก็พบว่ามีแค่ 2 ข้อเท่านั้น

ข้อ1) จงอธิบายความหมายของคำว่า "อุปทาน อุปสงค์" (5คะแนน) ทั้งคู่ตอบคำถามข้อแรกได้สบายมาก เสร็จแล้วก็อ่านข้อต่อไป

ข้อ2)จงบอกมาว่ายางรถข้างหน้าหรือข้างหลัง ซ้ายหรือขวาที่มันแตก จนเป็นเหตุให้พวกมึงไม่ได้อ่านหนังสือสอบ (95คะแนน)

มีคนเคยบอกว่า ความรักมีอยู่ 3 แบบ

1. รักเพราะหลง

2. รักเพราะอ่อนไหว

3. รักเพราะเข้าใจ

และยังมีคนบอกอีกว่า

รักครั้งแรกส่วนมากจะเป็นรักเพราะหลงและมักจะไม่สมหวัง

แต่สำหรับผมแล้วรักครั้งแรกเป็นรักที่เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตของผม

ผมชื่อ แทน เรียนปี 3 อยู่มหาลัยแห่งหนึ่ง

ผมต้องทำงานไปเรียนไป

เพราะพ่อแม่ผมเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุเมื่อปีก่อน

ตอนนี้ผมจึงเหมือนอยู่ตัวคนเดียว

ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย

ผมก็เงียบมาตลอดไม่ค่อยคุยกับเพื่อนคนไหนเลย ส่วนเธอ

เธอชื่อ ซี......... ซีเป็นลูกคนรวย เรียนปี 3 เหมือนผม และคณะเดียวกับผม

โดยความคิดของผมแล้วนั้นลูกคนรวยส่วนมากจะชอบทำตัวเว่อร์ๆ

แต่สำหรับซีแล้วเธอไม่ใช่ ซีเป็นคนเรียบร้อย ร่าเริง เรียนเก่ง

แล้วยังเป็นที่รักของเพื่อนๆด้วย ซึ่งต่างกับผมราวฟ้ากับดิน

ผมแอบมองซีมาตลอดตั้งแต่เข้ามาเรียนปี 1

แต่ตอนนี้ผมคงไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้นแล้ว

ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย ผมก้อไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเพื่อนๆเลย

ดังนั้นเลิกฝันถึงซีไปได้เลยครับ เช้าวันนึง เข้าเรียนคาบแรก

อาจารย์สั่งให้ทุกคนนำงานที่สั่งมาส่ง ผมไม่รู้เรื่องเลยว่าอาจารย์สั่งงานตอนไหน

สงสัยสั่งตอนที่ผมแอบหลับในห้องเรียนมั้ง ผมทำอะไรไม่ถูก

แทน? เสียงผู้หญิงเรียกชื่อผม ผมหันไปมอง ซีเป็นคนเรียก

ซีพูดต่อว่า?ซีทำรายงานมาให้ซีรู้ว่าแทนไม่ได้ทำมา

เพราะเมื่อวานแทนหลับในห้องเรียนตอนอาจารย์สั่งงานพอดี?

พอพูดเสร็จซีก้อวางรายงานไว้บนโต๊ะแล้วก้อเดินกลับไป

หลังเลิกเรียนผมเดินเข้าไปบอก ขอบคุณซี

แต่ซีพูดกลับมาว่า ?

เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นข้าวมื้อเที่ยงได้มั้ยค่ะ ?

ผมดีใจไม่คิดเลยว่าผมจะมีโอกาสได้นั่งกินข้าวกับซี

ผมเลยตอบกลับไปว่า ได้ครับ?

หลังจากนั้นเราก้อเดินไปกินข้าวที่โรงอาหารของมหาลัย

เธอดูเรียบร้อยมากเวลาทานข้าว

พอทานเสร็จ ซีก้อพูดขึ้นมาว่า ?ซีรู้นะว่าแทนไม่ค่อยรู้เรื่อง

ไม่ค่อยมีเวลาทบทวนเรื่องที่เรียนไป เอาเป็นว่าเวลาแทนว่าง ซีจะติวให้แทนดีมั้ย?

ความหวังดีจากหญิงคนนึงที่ผมเคยแอบมองมาตลอดนั้นมันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

หลังจากวันนั้นผมกับซีก็จะมานั่งติวหนังสือกันทุกวัน จนเรียนจบมหาลัย

ผมก็มีบริษัทมารับเข้าทำงาน 2 บริษัท

บริษัทแรกทำงานในกรุงเทพส่วนอีกบริษัททำงานที่ระยอง

ผมปรึกษากับซีว่าจะเลือกบริษัทไหนดี ซีบอกว่า

ตามใจแทนเถอะ ชีวิตเป็นของแทนนะ?

ผมได้ยินดังนั้นผมก้อไม่ลังเลที่จะเลือกทำบริษัทที่ 2 ถึงผมจะต้องไปทำที่ระยอง

แต่มันเป็นอนาคตที่ดีสำหรับผม ผมไปทำงานอยู่ที่ระยอง

1 อาทิตย์ผมจะโทรหาซี 2 -3ครั้ง

1 เดือนผมจะเข้ากรุงเทพ 1 - 2 ครั้ง

เวลาผ่านไป 4 ปี ผมได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพ

เพื่อมารับงานในตำแหน่งผู้จัดการบัญชีพอผมมาถึงกรุงเทพ

ทางบริษัทให้ผมลาพักร้อนได้ 1 อาทิตย์

ผมจึงตัดสินใจชวนซีไปเที่ยวเป็นครั้งแรก

ผมโทรเข้ามือถือซี ผมชวนเธอไปที่สวนสามพราน

เพราะซีชอบดอกไม้ ซีตอบกลับมาว่า ?จริงหรือแทน

ซีไม่เคยไปไหนกับใครนอกจากพ่อและแม่เลย

แทนจะพาซีไปวันไหนค่ะ?

ผมบอกกลับไปว่า ?พรุ่งนี้โอเคมั้ย

พาไปเที่ยวเสร็จแล้วซีไปดูคอนโดเป็นเพื่อนแทนหน่อยนะ

แทนจะซื้อคอนโดใกล้บ้านซี?

ซีตอบมาว่า ?ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะค่ะ?

เช้าวันรุ่งขึ้นผมไปรับเธอที่บ้าน

หลังจากนั้นผมก้อนั่งรถแท็กซี่ไปสวนสามพราน

ระหว่างที่ดูดอกไม้นั้นซีดูมีความสุขมาก

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสมือซี

หลังจากที่คุยกันมานานถึง 6 ปี

พอบ่ายผมก้อไปดูคอนโดที่อยู่ใกล้บ้านซีที่สุด

แล้วก้อเซ็นสัญญาซื้อผ่อนทันที

ตกเย็นซีชวนผมไปบ้านของเธอ ซีบอกว่า คุณพ่อของซีอยากเจอแทนค่ะ

เลยให้ซีชวนแทนมาทานข้าวที่บ้าน?

ผมไม่ปฎิเสธครับ พอไปถึงบ้านนั่งลงที่โต๊ะ คุณพ่อของซีดูเป็นผู้ใหญ่มาก

ท่านพูดขึ้นมาว่า ?เธอเองหรือชื่อแทน

ซีเล่าให้พ่อฟังอยู่บ่อยๆ

ซีบอกกับพ่อว่า เธอเป็นคนขยัน ว่าไงสนใจมาทำงานกับพ่อมั้ย

มาทำที่บริษัทพ่อ?

ผมอึ้งไม่คิดเลยว่าท่านจะพูดกับผมแบบนี้

ผมรู้สึกดีใจตอนนี้ผมรู้สึกเป็นส่วนนึงในชีวิตของซียังไงไม่รู้ครับ

แทนทำเพื่อซี

แทนไม่อยากให้ซีโดนใครดูถูกว่ามาคบกับแทน

แล้ววันนี้แทนมีพร้อมทุกอย่างแล้ว

วันนี้แทนคิดว่าแทนใกล้เคียงพอที่จะขอซีแต่งงานแล้ว

ซีแต่งงานกับแทนนะ"

แล้วผมก้อหยิบแหวนแต่งงานที่แอบซื้อไว้หมายจะสวมเข้าที่นิ้วของซี

ผมจับมือของซีขึ้น เธอไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำ

ผมจับตัวเธอเขย่า

เธอไม่รู้สึกอะไรเลย ผมจึงอุ้มร่างซีขับรถไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด

แล้วแล้วระหว่างนั้นผมก้อโทรบอกทุกคนที่เกี่ยวข้องกับซี

มาถึงโรงพยาบาล หมอรีบพาซีเข้าห้อง ไอซียู

ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยถามหมอว่าซีเป็นอะไรหมอก้อไม่ยอมบอก

ไม่นานพ่อกับแม่ซีก้อมาถึงโรงพยาบาล

ผมถามแม่ซีว่าซีเป็นอะไร

แม่ซีบอกกับผมว่า

ซีเป็นโรคหัวใจ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว?

ผมอึ้งทำไมผมมันโง่อย่างนี้ผมไม่เคยรู้อะไรเลย

ไม่เคยรู้ว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ผมนั่งภาวนาอยู่หน้าห้องไอซียูว่าขออย่าให้ซีเป็นอะไรเลย

ถ้าซีหายผมจะแต่งงานกับเธอ

จะไม่ทิ้งให้เธอเดียวดายอีกต่อไป

ซีอยู่ในห้องไอซียูนานถึง 5 ชั่วโมง

หมอก้อเดินออกมาจากห้อง

ผมรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัวหมอแล้วถามว่า

ซีไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ?

หมอเงียบสักพักแล้วตอบว่า?ผมเสียใจด้วยนะครับ?

ผมได้ยินคำนี้ถึงกับทรุดตัวลง

แล้วก้อนั่งร้องไห้ออกมา

หลังจากนั้นงานศพของซีของถูกจัดขึ้นท่ามกลางแขกหลายคน

รวมทั้งเพื่อนของซีด้วย

วันนี้เป็นวันสุดท้าย เป็นวันเผาศพ

แม่ซีเดินเข้ามาหาผมแล้วก้อยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผม

แล้วพูดว่า

ของที่อยู่ข้างในเป็นของที่ซีเขียนจดหมายไว้ให้แม่

บอกให้แม่มอบให้แทน?

ผมค่อยๆแกะซองนั้นออกข้างในมีสมุดเล่มเล็กๆกับม้วนวีดีโออยู่

หลังจากพีธีเผาศพเสร็จผมนั่งอยุ่ด้านหน้าจนแขกในงานกลับไปกันหมด

พ่อซีเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดกลับผมว่า

ซีรักแทนมากนะ? แล้วพ่อก้อเดินกลับไป

ผมขับรถกลับมาคอนโด ด้วยรอยคล้ำใต้ตา

ผมเดินไปหยิบม้วนวีดีโอเทปแล้วนำมันไปเปิด

ผมเห็นซีในชุดสีขาวเหมือนชุดในโรงพยาบาลไม่มีผิด

ซีพูดว่า ?แทน .......

ถ้าแทนได้ดูม้วนวีดีโอนี้แล้วแสดงว่าซีไม่ได้อยู่แล้วนะ

ตอนนี้ซีอยู่ที่โรงพยาบาลในอเมริกา

แม่ซีพาซีมาหาหมอเพื่อที่จะผ่าตัดครั้งสุดท้าย

ถ้าผ่าตัดครั้งนี้ไม่สำเร็จ

หมอบอกว่าซีจะอยู่ได้อีกไม่ถึง 2 ปี

แต่ซียอมเสี่ยงเพื่อที่จะได้อยู่กับแทนตลอดชีวิต

ซีไม่โกรธแทนนะที่แทนไม่มาอเมริกากับซี

แต่แทนอย่าโกรธซีนะที่ซีไม่ได้บอกว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ซีแค่ไม่อยากให้แทนกลุ้มใจ

ซีเห็นแทนพยายามในสิ่งที่แทนต้องการ

แค่นี้ซีก้อมีความสุขแล้ว

ซีรู้นะว่าแทนพยายามทำเพื่อใคร

แทนทำเพื่อซีใช่มั้ย

ถ้าคิดไปเองก้อขอโทษนะ

ซีอยากให้แทนรู้นะว่าซีรักแทนมาก

มากที่สุดด้วย?

สัญญาณภาพก้อหายไป

น้ำตาขอผมออกมาชำระความโง่เขลาของตัวเอง

ทำไมผมไม่เอะใจกับคำพูดของเธอที่ว่า ?ขอโทษนะแทน

ซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมี

แทนอยู่เคียงข้างนะ?

..ผมน่าจะรู้ว่าเธอไม่สบาย

..ผมน่าจะไปอเมริกากับเธอ

ผมนั่งคิดสักพักแล้วก้อหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน

ในนั้นเขียนว่า

ถึงแทนที่ซีรัก อย่าโทษตัวเองนะที่ไม่มีเวลาให้ซี

อย่าโทษตัวเองนะว่าผิด

เรื่องนี้ไม่มีใครผิด และก้อไม่มีใครถูก

ซีรักแทน

แทนก้อรักซี ถึงเรา 2

คนจะไม่พูดแต่ซีก้อรู้สึกนะ ถึงซีจะไม่อยู่แล้ว

แต่ซีก้อยังคงอยู่ในใจแทนนะ

ซีรักแทนมาก มากเกินกว่าที่จะเขียนลงไปได้

ซีอยากจะบอกกับแทนว่ารักจากปากของซีเอง

แต่มันคงไม่มีเวลาแล้ว

หลังจากที่ซีไปผ่าตัดแล้วผลออกมาล้มเหลว

ซีก้อป่วยมาตลอด ซีไม่ได้โกรธแทนนะ

แต่ซีไปหาแทนไม่ไหว ซีไม่อยากจะบอกให้แทนรู้

เพราะแทนกำลังตั้งใจกับงานที่ทำอยู่

สุดท้ายนี้ซีอยากจะบอกกับแทนว่า

ซีขอโทษซีอยู่กับแทนได้แค่นี้

ระยะเวลา 9 ปีที่ซีอยู่กับแทนถึงมันจะน้อยแต่ซีรู้สึกมีความสุขมากนะ

ลาก่อนแทนที่ซีรัก?

ผมอ่านจดหมายเสร็จ

ผมก้อนั่งร้องไห้และคิดอยู่ตลอดเวลาว่า

ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง

มีทุกสิ่งที่จะซื้อได้ด้วยเงิน

แต่ผมกลับซื้อเวลาที่จะอยู่กับซีไม่ได้

แต่ถ้าผมซื้อเวลาคืนมาได้

1 นาที ผมจะบอกว่าให้ซีรู้ว่า ผมรักเธอมากแค่ไหน

1 ชั่วโมง ผมจะรีบขับรถไปหาเธอแล้วบอกเธอว่าขอโทษที่จำวันเกิดไม่ได้นะที่รัก

1 วัน ผมจะอยู่กับเธอในวันเกิดที่ผมลืม

1 เดือน ผมจะไปดูแลเธอที่อเมริกา

และ 1 ปี ผมจะขอเธอแต่งงานและอยู่กับเธอ

ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่ 1 ปีก้อตาม

ในชีวิตของคนๆนึง

จะมีสักครั้งมั้ยที่จะได้พบรักแท้ในรักครั้งแรก

ชีวิตเราเกิดมาเพื่อใคร และเกิดมาทำไม

อย่างน้อยชีวิตของผมที่เกิดมา

ก้อได้รู้ว่าเกิดมาเพื่อใครและพยายามเพื่อใคร

สำหรับรักครั้งแรกของผมนั้นผมคิดว่าจะเป็นรักครั้งเดียวในชีวิตของผม

ที่ดีที่สุด

ถึงแม้ผมจะไม่ได้บอกกับซีว่า

ผมรักซี

แต่ตอนนี้ผมจะบอกผ่านโพสต์นี้ไปถึงซีว่า

ผมรักซีมาก รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ

ซีคือทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีได้ในวันนี้

เพราะฉะนั้นผมจะไม่รักใครอีกนอกจากเธอ?

ซีจากผมไป 1 ปี กับ อีก 4 วัน

แต่เมื่อวานซีก้อยังทำให้ผมร้องไห้อีกจนได้ครับ

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อวานตอนเย็น

ผมกลับมาที่คอนโด

เพื่อเปลี่ยนชุดไปงานเลี้ยงของบริษัทที่ผมทำงานอยู่(หรือบริษัทของพ่อซี )

ผมเลือกเสื้อสูทที่จะใส่ไปงาน

ในขณะที่ผมเลือกอยู่ผมก้อเหลือบไปเห็นเสื้อสูทสีม่วงผ้ากำมะหยี่

ผมเลยนึกขึ้นได้ว่าเสื้อตัวนี้

ซีเป็นคนซื้อให้ผมก่อนที่เธอจะไปรักษาตัวที่อเมริกา

แต่ผมไม่เคยใส่มันเลย

เพราะเคยลองใส่ดูแล้วมันดูเหมือนนักสนุ๊กเกอร์อย่างไรไม่รู้

ผมเลยไม่ชอบ

แต่วันนี้ผมคิดถึงซีมาก

ผมเลยหยิบสูทตัวนี้ขึ้นมาใส่

พอใส่เสร็จผมมีความรู้สึกว่ามีของอยู่ในกระเป๋า

ผมจึงล้วงลงไปหยิบและเอามันขึ้นมาจึงรู้ว่ามันเป็นเทปคาสเซ็ทม้วนหนึ่ง

ด้วยความอยากรู้ว่ามันเป็นเพลงอะไรผมจึงตรงไปที่เครื่องเสียงแล้วเปิดมัน

เสียงแรกที่ผมได้ยินเป็นเสียงของ ซี

เธออัดเสียงของเธอลงในเทป

ต่อไปนี้จะเป็นคำพูดที่เธอพูดในเทปนะครับ "

> สวัสดีค่ะ แทน > นั่นแน่ๆ
> แทนได้ฟังเทปแล้วแสดงว่าแทนแพ้พนันซีแล้วนะ
> เพราะแทนบอกว่าจะไม่มีวันใส่สูทตัวนี้(เธอหัวเราะเบา ๆ)
> ในที่สุดแทนก้อใส่สูทตัวนี้จนได้เฮ้อ (เธอถอนหายใจ )
> ตอนนี้เราจากกันนานหรือยังนะ
> ขอโทษที่ซีพูดอย่างนี้นะ
> เพราะซีคิดว่าแทนคงได้ฟังเทปนี้ตอนที่ซีไม่ได้อยู่กับแทนแล้ว
> แทนคิดถึงซีมั้ย
> คงคิดถึงล่ะสิ
> แทนอยากรู้มั้ยว่าตอนนี้ซีอยู่ที่ไหน
> ถ้าอยากรู้ทำตามที่ซีบอกนะ
> แทนเปลี่ยนเทปไปฟังที่ต้นหน้า B นะค่ะ "
> แล้วเสียงซีก้อเงียบลง ผมจึงรีบกรอไปที่ต้นหน้า B
> แล้วเปิดฟัง
> " แทนค่ะ แทนทำตามที่ซีบอกนะค่ะ แทนหลับตาลงนะ "
> แล้วผมก้อได้ยินเสียงคลื่น
> แล้วก้อมีเสียงเธอพูดขึ้นว่า " แทน ซีว่าเปลือกหอยอันนี้สวยจังเลยนะค่ะ "
> แล้วเธอก้อพูดขึ้นมาว่า
> "รู้มั้ยว่าตอนนี้เราอยู่กันที่ไหน "
> ผมตอบกับตัวเองว่าทำไมจะจำไม่ได้
> เพราะเสียงที่ผมได้ยินนั้นมันมาจากม้วนวีดีโอ
> ที่เราไปถ่ายตอนไปเที่ยวที่พัทยา
> แล้วเทปที่มีเสียงของซีก้อยังคงเล่นต่อไป
> ซีเปิดวีดีโอ มีเสียงที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ
> ที่ผมกับเธอไปเที่ยวกัน
> เสียงของเธอในเทปก้อพูดขึ้นมาว่า "
> ตอนนี้แทนรู้ยังค่ะว่า
> ซีอยู่ที่ไหน
> ซีอยู่ในใจแทนนะ
> เวลาที่แทนคิดถึงซี
> แทนก้อเปิดวีดีโอ หรือ รูปถ่ายของเราดูก้อได้นะ
> และวันนี้ซีก้อจะรักษาสัญญากับแทนอีกเรื่องหนึ่งนะค่ะ
> แทนจำได้มั้ย
> แทนเคยร้องเพลงให้ซีฟัง ซียังจำได้นะ
> แต่จำชื่อไม่ได้ว่าเพลงอะไร
> แต่จำเนื้อร้องได้ท่อนนึงนะ ท่อนที่ว่า
> "เส้นทางชีวิตของฉันถึงแม้ว่ามันไม่โรยด้วยกลีบดอกไม้
> แต่มันเป็นทางที่ฉันเลือกเดินด้วยหัวใจ
> เส้นทางชีวิตสายนี้จะขอพิสูจด้วยแรงและกำลังใจ และอะไรต่อจำไม่ได้แล้วค่ะ
> ร้องได้แค่นี้ค่ะ พอแทนร้องเสร็จ
> แทนก้อบอกให้ซีร้องให้ฟังบ้างแต่ซีไม่ได้ร้อง
> แทนเลยโกรธ แต่วันนี้ซีจะร้องให้ฟังนะ
> แทนฟังให้ดีนะ
> ซีอาจจะร้องไม่เพราะเท่าไรนะค่ะ
> ซีจะฝากบทเพลงนี้ไว้แทนใจนะ
> เมื่อไรที่แทนเหงาแทนจงฟัง
> เพราะมันจะเป็นบทเพลงสุดท้ายไว้แทนใจ
> เพราะตอนนี้เราคงต้องห่างไกลกันนะ ซีร้องแล้วนะ (แล้วเธอก้อร้องเพลง )
> วันคืนที่เนิ่นนาน
> อาจผ่านชีวิตคน
> อาจเปลี่ยนใจคนให้เวียนหมุนไป
> ทำเราจากกันนาน
> ไม่เคยโทษใคร
> มันเป็นเงื่อนไขของกาลเวลา
> วันวานของเรา แม้มันไม่คืนกลับมา
> แต่อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า
> ฉันยังห่วงใย
> ใจก้อยังคิดถึงเธอ
> เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ
> แม้ว่าเธอจากฉันไป
> ฉันยังเฝ้าดู
> และอยากจะรู้ความเป็นไป
> เพราะว่าฉันรักเธอดั่งเดิม เดิม
> ถึงจะนาน นานเท่าไร
> ฉันขอพอใจขอเป็นอย่างเดิม
> ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอต้องเหนื่อย
> ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอลำบาก
> ได้แต่คอยเอาใจช่วยเธอทุกอย่าง
> อยากให้เธอมีโลกที่สวยงาม
> รักเธอเสมอ
> ยังไงซีก้อรักแทนนะค่ะ "
> สุดท้ายย >( เสียงของเธอผมรู้สึกได้เลยครับว่าเธอกำลังร้องไห้เพราะเสียงของเธอสะอื้น )
> ซีอยากจะบอกแทนว่า แทนอย่าปิดกั้นตัวเองเพราะซีนะค่ะ
> ซีอยากให้แทนเจอคนดีดี
> อย่าจบชีวิตตัวเองโดยไม่ใคร แทนเป็นคนดี
> แทนต้องได้เจอคนดีดี
> ซีเชื่อว่าต้องเป็นเช่นนั้น
> ซีจะไม่โกรธถ้าแทนจะมีใครสักคน
> แต่ซีจะโกรธถ้าแทน ปิดกั้นชีวิตเพราะซี แทนค่ะ
> แทนอย่าทำให้ซีต้องเป็นห่วงนะค่ะ
> แทนสัญญากับซีนะค่ะ ว่าจะไม่ปิดกั้นตัวเอง
> ถึงซีจะไม่ได้ยิน
> ซีจะเงียบให้แทนพูดนะค่ะ .......
> ไม่มีเสียงจากเทปครับ ผมก้อเลยพูดออกไปตามอารมณ์
> แทนสัญญา
> ผมก้อนึกว่าเทปคงหมดหน้าแล้วจึงเอื้อมไปปิด
> ผมถึงกลับสะดุ้งและขนลุกทันที
> ที่ได้ยินเสียงของซีออกมาจากเทปแล้วพูดว่า
> " ขอบคุณนะค่ะ "
> ถึงซีจะไม่ได้ยินแต่ซีเชื่อว่าแทนคงจะรักษาสัญญากับซีนะค่ะ
> ว้าเทปหมดแล้วนะค่ะ
> ซีรักแทนนะค่ะ.................
> ช่วงเวลาที่ผมได้ยินคำขอบคุณจากเธอ
> ผมยังรู้สึกว่าเธอยังอยู่ข้าง ๆผมเลย
> ผมคิดถึงเธอมาก
> ผมนั่งคิดว่าทำไมซีถึงเข้มแข็งได้ขนาดนี้
> ผมนั่งร้องไห้ไปตั้งแต่ได้ยินเสียงคลื่นจากทะเลของวีดีโอแล้ว
> แต่ซีเพิ่งมาร้องไห้ตอนร้องเพลงให้ผมฟัง
> ทำไมเธอถึงพูดได้ขนาดนี้ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองจะต้องตาย
> ทำไมเธอไม่เคยบ่นว่าทรมานให้ผมฟัง
> แล้วทำไมเธอยังเป็นห่วงชีวิตผมอีก
> แล้วอย่างนี้ผมจะลืมเธอได้มั้ย
> ผมจะเจอคนที่เป็นห่วงและรักผมได้อย่างนี้อีกมั้ย
> แต่อย่างน้อยผมก้อยังรู้สึกได้ว่าเธอไม่ได้จากผมไปไหนไกล
> แต่เธอยังอยู่กับผมใกล้ๆในใจผมเสมอ
> และแล้วผมก้อไปไม่ทันกล่าวพิธีเปิดงานเลี้ยงจนได้
> พ่อของซีโกรธใหญ่เลย อิอิ
> ท่านถามผมว่าไปทำอะไรมา
> ผมแอบอมยิ้มแล้วตอบกับท่านว่า "ผมนั่งฟังคนที่ผมรักพูดอยู่ครับ "
> พ่อซีได้ยินเท่านั้นแหละทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกไปเลยครับ
> อิอิอิอิ
> สายลมพัดไปแล้วไม่หวนมา
> เหมือนกับชีวิตคนตายไปแล้วก้อไม่ฟื้นขึ้นมา
> ขึ้นอยู่กับว่าโลกสำหรับคนที่ตายนั้นมันเป็นอีกโลกนึง
> แต่โลกสำหรับคนที่อยู่นั้นมันเป็นโลกแห่งความจริง
> อย่ายึดติดกับสิ่งที่ไม่มีตัวตน
> และอย่าปิดกั้นในสิ่งที่เรียกว่ารักแท้
> แต่จงยึดมั่นและเก็บความรู้สึกที่ดีไว้ให้กับรักแท้จะดีกว่า
> มีพบก้อมีจากมันเป็นธรรมดา
C love Tan never die and forever but Tan forget me not .
Because C will alive in your heart.
>>>นั่นคือจดหมายฉบับสุดท้ายที่ซีเขียนให้ผมและแนบไว้ในกล่องใส่เทปคลาสเซ็ท

edit @ 2006/12/08 23:00:07